Przejdź do treści

Moje podejście do leczenia stomatologicznego

Dobra diagnostyka zaczyna się od zrozumienia, nie od procedury.

Jeżeli odczuwasz dolegliwości w obrębie stawu skroniowo-żuchwowego, masz poczucie, że Twój zgryz nie funkcjonuje prawidłowo, jesteś po leczeniu ortodontycznym albo przed dużą rekonstrukcją protetyczną — warto najpierw spokojnie przyjrzeć się sytuacji.

01

Analiza okluzji i funkcji

Okluzja jest częścią większego układu, w którym współpracują zęby, stawy skroniowo-żuchwowe i mięśnie.

Dlatego podczas diagnostyki interesuje mnie nie tylko to, jak wyglądają zęby, ale przede wszystkim jak funkcjonuje cały układ.

Szczególnej uwagi wymagają pacjenci:

  • z dolegliwościami stawu skroniowo-żuchwowego;
  • po leczeniu ortodontycznym;
  • przed podniesieniem zgryzu lub rozległą rekonstrukcją;
  • po wcześniejszym leczeniu, które nie przyniosło oczekiwanego efektu;
  • którzy otrzymali różne, często sprzeczne diagnozy.

02

Druga opinia i konsultacja planu leczenia

Nie zawsze potrzebujesz kolejnego leczenia. Czasem potrzebujesz lepiej zrozumieć to, które już Ci zaproponowano.

Jeżeli otrzymałeś plan leczenia i chcesz wiedzieć:

  • dlaczego dane leczenie jest potrzebne;
  • jaki jest jego rzeczywisty cel;
  • co może się zmienić po jego wykonaniu;
  • czy proponowane rozwiązanie jest odpowiednie do Twojej sytuacji;
  • czy istnieją inne możliwości postępowania;
  • jakie są konsekwencje rozpoczęcia lub odroczenia leczenia,

możesz skorzystać z niezależnej konsultacji doświadczonego protetyka. Możesz przyjść z dokumentacją, zdjęciami, skanami, planem leczenia lub po prostu z pytaniami.

Celem konsultacji nie jest podważanie pracy innego lekarza. Celem jest lepsze zrozumienie sytuacji i świadoma decyzja.

03

Konsultacje dla lekarzy

Doświadczenie ma wartość również wtedy, kiedy można się nim podzielić.

Konsultuję plany leczenia z lekarzami, którzy chcą spojrzeć na przypadek z perspektywy okluzji, funkcji i kompleksowej rehabilitacji protetycznej.

Możemy wspólnie przeanalizować:

  • plan kompleksowej rekonstrukcji;
  • zmianę wysokości zwarcia;
  • trudny przypadek protetyczny;
  • relację okluzji i funkcji;
  • przypadek wymagający szerszego spojrzenia przed rozpoczęciem leczenia.

Nie chodzi o gotową odpowiedź. Chodzi o wspólne znalezienie najlepszego rozwiązania dla pacjenta.